SCAR (Special Operations Forces Combat Assault Rifle - bojowy karabinek szturmowy sił specjalnych) to modułowy karabin/karabinek automatyczny opracowywany przez amerykański odział belgijskiego producenta broni palnej, firmę FN Herstal. FN wygrał przetarg na opracowanie nowego systemu broni dla amerykańskich sił specjalnych zorganizowanego przez dowództwo sił specjalnych (U.S. Special Operations Command). Broń występuje obecnie w dwu wersjach - karabinka SCAR-L strzelającego nabojem 5,56x45mm NATO (przyjętego do uzbrojenia jako karabinek Mk 16 Mod 0) oraz karabinu SCAR-H używającego 7,62x51 mm NATO (znanego jako Mk 17 Mod 0). Obie wersje posiadają wiele wymiennych elementów, docelowo mają używać również tej samej komory zamkowej (obecne wersje nie posiadają tej cechy). Obie wersje posiadają mechanizm szybkiej wymiany lufy pozwalający na jej wymianę w warunkach polowych (dostępne są po trzy lufy w obu podstawowych kalibrach).
Spis treści |
Budowa
Broń skonstruowana jest w klasycznym układzie przypominającym mi. FN FNC. Komora zamkowa wraz z łożem (upper reciver) wykonane z anodowanego aluminium, posiadają integralne szyny w standardzie MIL-STD-1913. Górna oraz boczne szyny przymocowane są do połączonego z komorą zamkową łoża, dolna szyna przymocowana jest do lufy. Komora spustowa z gniazdem magazynka (lower reciver) wykonana jest z polimerów. Ogólny układ skonstruowany został tak by przypominać ten z M16 i pochodnych jednak SCAR posiada również wiele zmian. Są to mi. przełączniki po obu stronach komory spustowej oraz suwadło pozwalające przeładowywać broń w sposób o wiele bardziej wygodny niż w M16 (suwadło porusza się podczas strzelania). W stosunku to M16 i M4 zmniejszono również skok przełącznika rodzaju ognia (45º) zintegrowanego z bezpiecznikiem. Ergonomiczna kolba posiada regulowaną długość stopki oraz wysokość poduszki policzkowej oraz może być złożona prawą stronę (karabinki M16 i M4 nie mogą posiadać kolby składanej na bok ze względów konstrukcyjnych).
Wersje
- SCAR-L - (Special Forces Combat Assault Rifle - Light - bojowy karabinek szturmowy sił specjalnych - lekki) - wersja zasilana nabojem pośrednim kalibru 5,56x45mm NATO ze standardowych 30-nabojowych magazynków zgodnych z magazynkami dla M16. Dostępna w trzech wersjach - CQB (Close Quarters Battle - walka na bliskich odległościach) z lufą o długości 253 mm, Standard z lufą o długości 351 mm oraz parawyborowej wersji Sniper z lufa o długości 457 mm. SCAR-L w może zostać wyposażony w 40mm granatnik podwieszany FN40GL-L. Według planów US SOCOM bedzie to podstawowa, najliczniej kupowana wersja SCAR. SCAR-L przyjęty został na uzbrojenie jednostek podległych US SOCOM jako Mk 16 Mod 0.
- SCAR-H - (Special Forces Combat Assault Rifle - Heavy - bojowy karabin szturmowy sił specjalnych - ciężki) - jest to cięższy wariant używający pełnego naboju karabinkowego kalibru 7,62x51mm NATO. Karabin zasilany jest z zaprojektowanych na potrzeby SCAR-H 20-nabojowych magazynków. Podobnie jak w przypadku SCAR-L broń dostępna jest w wersjach z trzema długościami lufy - CQB z lufą o długości 330 mm, Standard z lufą o długości 400 mm oraz wersji Sniper z lufa o długości 500 mm. SCAR-H w może zostać wyposażony w 40mm granatnik podwieszany FN40GL-H. Obecnie rozwijana jest czwarta wersja SCAR-H (o standardowej lufie 400mm) mogąca strzelać nabojami kalibru 7,62x39 mm wz. 43 (standardowy nabój karabinków rodziny AK).
- SCAR-IAR lub IAR - (Infantry Automatic Rifle - karabinek automatyczny piechoty) - Jest to wersja SCAR-L skonstruowana według wymagań Korpusu Piechoty Morskiej USA (US Marine Corps) na nowy karabinek maszynowy - broń wsparcia piechoty mający być uzbrojeniem pośrednim pomiędzy standardowym karabinkiem M16 (zasilanym z magazynka, zdolnym do strzelania ogniem pojedynczym lub trzynabojowymi seriami) a karabinkiem maszynowym M249 (bronią zasilaną z taśmy przeznaczoną do prowadzenia ognia automatycznego). IAR konstrukcją przypomina typowy karabinek, zbudowany jest w klasycznym układzie, zasilanie odbywa się z magazynka (w tym przypadku obok standardowego magazynka pudełkowego o pojemności 30 nabojów planowane jest użycie magazynka bębnowego o pojemności 100 nabojów). Zmiany karabinka IAR względem SCAR-L skupiają się na przystosowaniu broni do prowadzenia intensywnego ognia i jest to mi. nowa cięższa lufa o większej pojemności cieplnej. Unikalną cechą konstrukcji FN Herstal jest mechanizm automatycznie przełączający sposób strzelania w zależności od temperatury komory zamkowej - z zamka zamkniętego (zapewniającego większą celność, typowego dla karabinków takich jak M16 czy SCAR-L) na strzelanie z zamka otwartego (typowy sposób strzelania dla broni automatycznej mającej prowadzić ogień z duża intensywnością jak M249, sposób ten zapewnia lepsze chłodzenie mechanizmu). FN IAR przegrał przetarg dla Piechoty Morskiej z konstrukcją Heckler & Koch na bazie HK416. Konstrukcja HK wygrała przede wszystkim ze względu duży stopień unifikacji jej propozycji z bronią obecnie stosowana przez Korpus (karabinki M16 i pochodne).
| kaliber | modele QCB | modele STD | modele Sniper |
|---|---|---|---|
| 5,56x45 mm | SCAR-L CQB (253 mm) | SCAR-L STD (351 mm) | SCAR-L Sniper (457 mm) |
| 5,56x45 mm (broń wsparcia) | - | IAR (ok 420 mm) | - |
| 7,62x51 mm | SCAR-H CQB (330 mm) | SCAR-H STD (400 mm) | SCAR-H Sniper (500 mm) |
| 7,62x39 mm | - | SCAR-H STD (400 mm) | - |
Wyposażenie
- FN40GL - Jednostrzałowy granatnik kalibru 40x46mm. Jest to typowa konstrukcja dla granatnika tego typu posiadająca jednak pewne unikalne cechy. W odróżnieniu od M203 który zastępuje posiada lufę odchylaną jednocześnie w bok i do przodu (nie tylko do przodu) co pozwala na użycie dłuższych granatów niż jest to możliwe w M203. Granatnik występuje w trzech wersjach - FN40GL-L i FN40GL-H są wersjami przeznaczonymi do podwieszenia odpowiednio pod SCAR-L i SCAR-H. Wersja FN40GL-S jest wersją samodzielną, przeznaczoną do użycia niezależnie od karabinka automatycznego. Konstrukcja granatnika jest modułowa i pozwala na łatwą modyfikację jednej wersji do innej. Granatnik ten przyjęty został na uzbrojenie jako Mk 13 Mod 0 EGLM (Enhanced Grenade Launcher Module).
Wideo
Linki
| Autorem artykułu jest Paweł K. Malicki. Wszelkie prawa zastrzeżone. |
|---|
